و آله وارد شده است و نيز از جمله چهار صد كلمه حضرت امير المؤمنين است صلوات الله عليه كه فرمودند كه هر كه يك موى سفيد از او به همرسد آن موى سفيد نورى خواهد بود از جهت او در تاريكى قيامت . ( وقال رسول الله صلَّى الله عليه و آله الشّيب نور فلا تنتفوه ) و آن حضرت فرمودند كه موى سفيد نور است پس آن را مكنيد و اين حديث نيز در چهار صد كلمه هست . ( وكان علىّ صلوات الله عليه لا يرى بجزّ الشّيب بأسا و يكره نتفه ) در روايت سكونى وارد است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه مىفرمودند كه حضرت امير المؤمنين باك نمىداشتند كه كسى بچيند موى سفيد را و كراهت داشتند از كندن آن . ( فالنّهى « 1 » عن نتف الشّيب نهى كراهيّة لا نهى تحريم لأنّ الصّادق صلوات الله عليه يقول « 2 » لا باس بجزّ الشّمط و نتفه و جزّه احبّ إليّ من نتفه فاخبارهم صلوات الله عليهم لا تختلف فى حالة واحدة لأنّ مخرجها من عند الله تعالى ذكره و انّما تختلف « 3 » بحسب اختلاف الاحوال ) پس از لفظ كراهت ظاهر شد كه نهيى كه از آن حضرت صادر شده بود كه موى سفيد را مكنيد نهى كراهتست نه نهى حرمت و اگر چه كراهت را بمعنى حرمت اطلاق مىكنند ليكن در اينجا بمعنى كراهتست زيرا كه در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه وارد شده است كه فرمودند كه باكى نيست به چيدن موى سفيد و كندن آن و چيدن نزد من محبوبتر است از كندن پس اخبار ايشان كه ائمه هدىاند كه درود الهى بر ايشان باد

--> « 1 » و النهى . خ ل . « 2 » قال . خ . « 3 » اختلف . خ .